Keni Verner, Dejv Libman, Piter Erskin i Johanes Vejdenmiler – zajedno na Nišvilu

Džez super grupa, koju predvodi klavirista Keni Verner (Kenny Werner), a u kojoj su i saksofonista Dejv Libman (Dave Liebman) i bubnjar Piter Erskin (Peter Erskine), kao i jedan od najtraženijih kontrabasista u SAD – Nemac Johanes Vejdnmiler (Johannes Weidenmuller) – imaće jedan od prvih zajedničkih koncerata na Nišvilu 2019 i to završne večeri festivala, u nedelju 11. avgusta.

Formalni vođa ovog sastava je pijanista, kompozitor, aranžer, ali i esejista Keni Verner (1951), kojeg je muzičko interesovanje za improvizaciju posle diplomiranja klasičnog klavira na „Manhattan School of Music“ odvelo na Berklee gde mu je mentor bila Madamme Chalof , čiji presudni uticaj na muzičko razmišljanje ali i životnu filozofiju ističe i posle skor 50 godina karijere.

On je 1995. godine napisao knjigu o psihološkim aspektima muzike: “Effortless Mastery”. Prvi važniji angažman mu je bio u čuvenom big bendu “The Thad Jones/Mel Lewis Orchestra ( danas poznatim kao Village Vanguard Orchestra), gde počinje ozbiljno da komponuje i aražira za veće sastave, što ga je kasnije često dovodilo u Evropu gde su veliki džez orkestri iz Nemačke, Holandije, Italije, Finske izvodili njegove kompozicije, a nekoliko puta je bio gostujući kompozitor i solista sa čuvenim holandskim Metropol Orkestrom.

Godine 2010. Dobio je prestižnu nagradu Guggenheim Fellowship za album “No Beginning No End”, snimljenim posle tragične smrti njegove kćeri.

Saksofonista, flautista, kompozitor ali i autor više udžbenika – prekretnica u džez pedagogiji, Dejv Libman (1946) – jedna je od najznačajnijih džez ličnosti od sedamdesetih godina dvadesetog do danas. Posle učenja klasičnog klavira počinje da svira klarinet i saksofon, a presudni uticaj da se posveti džezu imao je Džon Koltrejt, koga je mladi Libman slušao u njujorškim klubovima. Nakon završetka studija na Univerzitetu New York, veoma brzo je ušao na “velika vrata” džez scene kao član sastava Elvina Džonsa i Majlsa Dejvisa (gde je svirao na poziciji nekadašnjeg idola Koltrejna). Tokom karijere svirao je sa Ričardom Bejrakom, Vikom Jurisom, Džordžom Mrazom, Ron Meklurom, Alom Fosterom, Bili Hartom u svom sastavu Quest, ali i sa mnogim poznatim imenima evropske i svetske džez scene, kao i sa big bendovima, među kojima se posebno ističe pariski The Ensemble Intercontemporain, gde je Libman bio prvi džez muzičar koji je pozvan da svira sa ovim sastavom.

Predaje u školi Manhattan School of Music, a gostujući je profesor na muzičkom koledžu Berkli. Od 1973. godine neprestano je na vodećim pozicijama lista (Downbeat, Jazz Times and JazzEd) najboljih sopran saksofonista. Učestvovao je u snimanju skoro 500 albuma, od čega skoro 200 pod svojim imenom. Osnivač je i umetnički direktor IASJ (Internacionalne asocijacije škola džeza) u čijoj su mreži pedagoške ustanove i organizacije u četrdesetak zemalja sveta. Počasni je doktror Sibelius Akademije u Finskoj, a među mnogim nagradama i priznanjima je i “Arts Jazz Master” (2011), najveće priznanje koje za džez dodeljuje američka vlada.

Piter Erskin (1954) je jedan od najtraženijih bubnjara tokom poslednjih decenija i dvostruki dobitnik Grammy nagrade. Počeo je da svira još kao četvorogodišnjak, a poznat je po svojoj svestranosti i ljubavi da se oproba u različitim muzičkim kontekstima. Pojavljuje se kao muzičar na preko 700 albuma (od toga 50 pod svojim imenom ili kao ko-lider) i soundtrack-ova za filmove. Gremi nagrade je dobio za legendarni Weather Report album “8:30” i “Some Skunk Funk” kelnskog WDR Big Banda.

Kompozitor Mark Entoni Turnidž je specijalno za njega napisao solo koncert “Erskine” koji je premijerno izveden u Bonu, a posle toga u Hollywood Bowlu sa LA Filharmonijom, a od strane istog autora angažovan je i za izvođenje Duplog koncerta za udaraljke (drugi perkusionista je bio Andrew Davis) za BBC, kao i za operu “Anna Nicole” u Kraljevskoj operi u Londonu. Učestvovao je u snimanju muzike za filmove: “La La Land”, “Memoari jedne gejše”, serijal o Ostinu Pauersu, “Tajne avanture kućnih ljubimaca”, “Avanture Tin Tina”, ali i u serijama “Sing,” “Logan” and “House of Cards.” Deset puta je proglašavan bubnjarem godine po izboru čitalaca magazina “Modern Drummer”. Napisao je nekoliko veoma respektabilnih udžebenika za bubnjare (ali i autobigrafiju o danima u Weather Report-u).

Najmlađi član ovog kvarteta, kontrabasista Johanes Vejfenmiler, tokom poslednjih 20 godina, koliko živi u Njujorku, već je “prvopozivac” mnogih velikih muzičara i sastava.  Saradnju sa Kenijem Vernerom započeo je 2000. godine u triju u kojem je svirao i Ari Honig. Poput svojih starijih kolega iz kvarteta poznat je po svojoj svestranosti.

Među mnogim nagradama koje je dobio su i titula “Mladog evropskog džez muzičara godine” (1993), “Hennessey jazz prize” (1996), kao i priznanja asocijacije “Arts International” i akademije „New School University“ na kojoj je studirao, a na kojoj od 1997. godine predaje kontrabas, mali ansambl i solfeđo.

Super radio u skladu sa svojom uređivačkom politikom zadržava pravo izbora komentara koji će biti objavljeni, bez obaveze obrazlaganja takve odluke. Komentari ne predstavljaju stavove redakcije Super radia i privatno su mišljenje autora komentara. Nećemo objavljivati komentare koji sadrže psovke, uvrede, govor mržnje kao i komentare koji se ne odnose na vest koja je komentarisana. Komentari koji sadrže linkove ka drugim sajtovima takođe neće biti objavljeni.

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *